Dalej od gwiazd opowiada o Mundku, niespełnionym pisarzu, który wymarzył sobie wyjazd do Barcelony. Oczywiście nie planował samotnej podróży, choć korzysta również z pomocy spotkanych na swej drodze osobistości, moim zdaniem inaczej się ich nie da określić.Czy cel osiągnie? A może dążenie będzie tak silne, że tak czy inaczej tam dotrze? Ile czasu mu to zajmie? Odpowiedzi nie będą tak ważne jak jakaś specyficzna przyjemność z czytania. Nie jest to wyszukana proza, ale pomimo to szybko ją łyknęłam, zupełnie jak ....
Fabułę składa się z miłości głównego bohatera do kobiet, z przelanego alkoholu, w ilościach równych polskim libacjom, marzeń o wyjeździe do słonecznej Barcelony, spalających się gwiazd.
Język użyty w książce jest delikatnie rzecz ujmując niewyszukany. Nie przepadam za literaturą, gdzie występują wulgaryzmy, aczkolwiek u Pana Makuły "przecinki" nie przytłaczają czytelnika. Co oczywiście nie oznacza, że jest ich tam mało.
Bohaterowie książki staja przed wyborami, które określają ich dalsze życie. Z reguły nie narzekają, tylko na ile potrafią, biorą sprawy w swoje ręce. Przydarzają się im tak niezwykłe sytuacje, dzięki czemu książka nabiera tempa, ale i magii snu, gdzie wszystko może się zdarzyć.
Gdy chciałam scharakteryzować koleżance na szybko to co obetnie czytam, to ujęłam to w zdaniu:
"Książka jest o nieprzebierających w słowach menelach z erotycznym zacięciem."
Polecam książkę tym, którzy potrzebują potwierdzenia, że z największego dołka można się wygrzebać, gdy masz odwagę zmierzyć się z Cieniem.
